مي خواستم بگم اونايي كه تو اين پيوند هاي وبلاگ هستن

تو اون وبلاگ هم گذاشتمشون لطفا" اون وبلاگ رو هم لينك كنيد

مي تونيد اين وبلاگ رو اصلا" نگاه نكنيد بريد يه سره تو اون اون خيلي خيلي با حال شده

بچه منتظرتونم باي باي

http://koche-tanhaye-khiyal.blogfa.com

      نمی دانم نمی خواهم بدانم

                                          پس از مرگم چه خواهد شد

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازند و

                                دست کودکی بسیار گستاخ و بازیگوش بسپارند

                  به قلم :حجت قیمت گر

دیشب دلم  را پیش چشمت جا گذاشتم،

برگشتم ، نبودی

اعلامیه زدم:

          دلم را بیاور 

                چشمانم  را مژدگانی ببر !

در امتداد خط کشی ها نشته بود ....صورتش را قاب غبار در بر گرفته

                                            بود و  به انتهای جاده خیره مانده بود 

                 می گفتند سالهاست که چشم براه رفته ای است...و حالا چشم هایش

                                                  هم او را ترک کرده بودند

                   هنوز هم وجودش در اتنظار برگشتش آه می کشید...باید به او

                                      می گفتند برای رفته بازگشتی نیست

                 سالهاست عابران بی اعتنا دخترک نابینایی را می بینند...که به اتنهای

                                                   جاده خیره مانده است

              و انگشتری که هنوز دز میان انگشتانش می درخشد ...اگر روز تمام

                                                  شود او هم خواهد مرد

دخترک به نرده تکیه داده بود..اشکهایش با دانه ها ی

باران یکی شده بود

و از عکس ماه در آب وحشت کرده بود ...خاطره ای

که سالها در حصار

کوچک تنهایش زندانی شده بود...آزارش می داد

فریادی که

پوسیده در پناه اشکهایش بود

هنوز هم باور داشت که با وفا ترین از میان جمعشان

ماه بود که دید و هیچ نگفت